رفتن به بالا
  • پنجشنبه - 22 فروردین 1398 - 11:05
  • کد خبر : ۱۶۵۴۴
  • مشاهده :  182 بازدید
  • چاپ خبر : خداحافظ مردخستگی ناپذیر

خداحافظ مردخستگی ناپذیر

پژمان نوری ستاره ی فوتبال انزلی بعد از نزدیک به دو دهه حضور مستمر در فوتبال ایران از دنیای حرفه یی خداحافظی کرد .

پیروزی ملوان بندرانزلی برابر آلومینیوم اراک آخرین قاب از حضور پژمان نوری به عنوان بازیکن در مستطیل سبز بود تا یکی از بازیکنان مهم دو دهه ی اخیر فوتبال ایران رسماً از دنیای حرفه یی خداحافظی کند . نوری اما آن طور که مازیارزارع بعد از برد برابر آلومینیوم گفت ، در حضور تنها ۲۰۰۰ نفر از هواداران ملوانی ، غریبانه از فوتبال خداحافظی کرد .

سامسون در قاب فوتبال
پژمان نوری شاید تنها ستاره ی فوتبال انزلی بعد از مرگ سیروس قایقران باشد که با هویت کاملاً مستقل از قایقران در خط هافبک این تیم بازی کرد ، به محبوبیت رسید و بازوبند کاپیتانی را هم به بازو بست . او با وجود داشتن موهای فر مثل سیروس و بازی در پست اسطوره ی انزلی ها اما تفاوت زیادی داشت و شاید به همین خاطر بود که موهایش را بلند کرد . زمانی که خیلی این چیزها هنوز در فوتبال ایران مد نبود ، به موهای بلندش گیر دادند اما او مثل سامسون انگار تمام قدرت و جادویش در موهای فری و جذابش بود ؛ موهایش را نزد و حتی در یک زمان مثل دکترحشمت ، یارغار میرزاکوچک ریش هایش را بلند کرد .

  او شماره ی ۸ ملوان را پوشید ، سرعت و تکنیک داشت و شوت های فوق العاده یی با پای چپ می زد . او برخلاف سیروس در نقش یک یاغی هم ظاهر شد و در لیگ سوم به تیم پگاه در رشت پیوست . یک انتقال که گفته می شد با یک قرارداد خوب مالی انجام شده است . روزی که پگاه در ورزشگاه آزادی و در اولین مسابقه لیگ با ۸ گل مغلوب پرسپولیس شد ، او ستاره ی تیمش بود و یک گل هم زد تا چشم پرسپولیسی ها را بگیرد و دو سال بعد لباس شماره ی ۱۸ این تیم را به تن کرد . از آن بازیکن هایی بود که علی پروین می گفت دو تا شُش دارند . او در پرسپولیس آشفته راینر سوبل هم بازی های بدی انجام نداد اما با آمدن آری هان شکوفا شد و  فصل بعد از آن ستاره ی تیمی شد که با کم ترین امکانات و بازیکن زیباترین بازی ها را انجام می داد . پژمان در لیگ ششم و در تیم مصطفی دنیزلی در دفاع چپ ، هافبک وسط و دفاع وسط بازی کرد و یکی از بهترین های این تیم بود . بازیکنی که سبک بازی اش هم مربیان و هم هواداران را کاملاً راضی کرد . یک بازیکن با قدرت بدنی بالا ، دونده و جنگجو ، تکنیکی ، شوتزن و البته فداکار در بازی گروهی و ساختار تیمی .

پژمان نوری بعد از خداحافظی مثل دوست صمیمی و همبازی سابقش ، تمام تمرکزش روی مربی گری خواهد بود .

اوج بازی های او با لباس پرسپولیس اما در لیگ هفتم رقم خورد . او نه تنها محبوب پروین ، آری هان و دنیزلی بود ، در تیم قطبی هم مهره یی کلیدی لقب گرفت و در نهایت هم جام قهرمانی را بالای سر برد و دوباره به انزلی بازگشت ، جایی که همیشه در انتظارش بودند .

پژمان نوری آن قدر کم افت و مداوم روی فرم بود که سری هم به امارات بزند . ملوان ، استقلال تهران ، ملوان ، خونه به خونه و بازهم ملوان . هرکجا رفت ، از بزرگ ترین تیم رقیب در رشت تا امارات و تیم های پایتخت ؛ بازهم به انزلی بازگشت و در انزلی از فوتبال خداحافظی کرد .

او در هجده سال حضورش در فوتبال ایران یکی از بازیکنانی بود که کم ترین افت و نوسان و البته حاشیه را داشت . کم تر مصاحبه یا حرکت جنجالی را از او به یاد داریم و اگر اتفاقی هم بوده ، بازی های خوب و شخصیت محجوبش باعث شده که کسی تمایلی ندارد آن ها را به خاطر بیاورد .

 

"ورزش سه"

 

 

 

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه