رفتن به بالا
  • یکشنبه - 25 فروردین 1398 - 20:13
  • کد خبر : ۱۶۵۶۴
  • مشاهده :  158 بازدید
  • چاپ خبر : پژمان نوری : کاری کردند کسی از ملوان نترسد

پژمان نوری : کاری کردند کسی از ملوان نترسد

ستاره ی با ثبات و تمام نشدنی فوتبال انزلی بعد از نزدیک به دو دهه کفش هایش را آویخت تا حالا به عنوان مربی در تیم محبوبش به دنبال کشف و پرورش استعدادها باشد .

چند روز از خداحافظی پژمان نوری از میادین فوتبال می گذرد و برای مرور کارنامه او بیش از این زمان نیاز است . هجده سال حضور کم نوسان و مداوم در سطح اول فوتبال ایران از او بازیکنی مهم ساخته است . نوری در ۲۱ سالگی و از اولین دوره ی لیگ برتر در ملوانی که پراز استعدادهای جوان بود در فوتبال ایران مطرح شد و خیلی زود نامی برای خودش دست و پا کرد . او در پست هافبک دفاعی متفاوت تر از هم پستی هایش در آن زمان بود ، چرا که هم برای بازی دفاعی قدرت مبارزه و دوندگی داشت و هم در بازی تهاجمی تکنیک و سرعت و قدرت شوتزنی … بازیکنی با این ویژگی ، طبیعی هم بود که خیلی زود مشتری های مهم پیدا کند و جالب است که او تنها بازیکنی است که در چهار تیمی بازی کرده که رقیب و دشمن هم هستند . او در ملوان و پگاه بازی کرده است . اتفاقی که می تواند محبوبیت هر بازیکنی را در انزلی یا رشت تحت تاثیر قرار بدهد اما نوری همان طور که در پرسپولیس و استقلال بازی کرده بود ، بازی اش در تیم های رشت و انزلی هم بیش از آن که برایش دشمن تراشی کند ، برایش هوادارانی با گستره ی رنگی بیشتری ساخت .

یکی از بهترین بازیکنان فوتبال ایران ، چند روز قبل و در یک مسابقه از هفته ی پایانی لیگ یک بدون خبر قبلی و هیچ مقدمه یی کفش هایش را آویخت . پژمان اما از همان روز رسماً کار مربی گری اش را در تیمی آغاز کرد که از آن متولد شده بود تا همان طور که بی اندازه دوست دارد ، بتواند در کنار دوستانش بازهم قوی سپید را در جایی رفیع در فوتبال ایران به پرواز درآورند .

– خیلی ناگهانی و بی مقدمه از فوتبال و بازی در ملوان خداحافظی کردی . این تصمیم خیلی ناگهانی نبود ؟

اول باید بگویم من از ملوان خداحافظی نکردم ، من از فوتبال خداحافظی کردم . به عنوان یک فوتبالیست که تقریباً به سن ۳۹ رسیده ام ، احساس کردم دیگر باید فضا را برای جوان ترها باز کنم تا خودشان را نشان بدهند . ما چند بازیکن جوان خیلی خوب داریم که دوست داشتم بیشتر به چشم بیایند . آن ها آینده ی درخشانی دارند و در پست من بازی می کنند …

– پست بازی ات می تواند خودش یک سوال بزرگ باشد . تقریباً در همه ی پست ها بازی می کردی و حالا ما باید تو را یک هافبک بدانیم ؟

من فوتبالم را در ملوان به عنوان هافبک نفوذی شروع کردم اما مربی های بعدی که آمدند من را در پست های دیگر هم استفاده کردند . آقای احمدزاده من را به هافبک دفاعی آورد .

– نکته ی جالب درباره ی سبک بازی  ات این است که خیلی شبیه به هافبک های میانی امروز هستی تا مثلاً یک هافبک دفاعی یا هافبک تهاجمی صرف . در واقع نسبت به هافبک دفاعی ها توانایی های تهاجمی بیشتر و نسبت به هافبک های تهاجمی توانایی تدافعی بیشتری داشتی . شاید اگر امروز بازیکن جوانی بودی با پیشنهادات جذاب اروپایی مواجه می شدی ؟

من همان موقع هم شرایطم خیلی خوب بود . بعد از یکی دو سالی که بازی کردم ، پیشنهادات اروپایی داشتم اما متاسفانه مشاوره ی درستی به من داده نشد و یک مقدار ضرر کردم . الان هم وقتی با بچه ها صحبت می کنم همیشه همین را می گویم که قدر فرصت هایی که دارند را بدانند و تصمیمات درست بگیرند .

– تجربیاتت را در اختیارشان می گذاری ؟

دقیقاً فکرم همین است که اگر کاری از دستم بر می آید برای این بچه ها انجام بدهم . من هرچه دارم از ملوان است . این یک صحبت کلیشه یی نیست ، من واقعاً با تمام وجودم این حرف را می زنم ؛ اگر ملوان نبود ما شغل دیگری داشتیم . اگر ملوان همیشه زنده بماند آن وقت بازیکنان دیگری مثل من این فرصت را خواهند داشت که فوتبال بازی کنند .

– بازیکنی هستی که هم در ملوان و هم در پگاه و همچنین در پرسپولیس و استقلال بازی کردی . کم تر کسی می تواند با عبور از چنین مسیری دچار مشکل نشود اما انگار بیشتر از آن که دشمن پیدا کنی ، با حضور در این تیم ها گستره ی جغرافیایی محبوبیتت را افزایش دادی . راز این موضوع چیست ؟

شاید راز این موضوع این باشد که من همیشه از فوتبالی که بازی کردم ، لذت می بردم و هیچ وقت دنبال حاشیه و مسایلی غیر از فوتبال نبودم . سعی کردم تمام تمرکزم روی فوتبال باشد و با تمام وجود و قلبم بازی کنم . اما بازهم می گویم که بهترین دوران زندگی فوتبالی من در ملوان بوده است و بیشترین لذت را از بازی در این تیم برده ام .

– خداحافظی از این تیم که این همه دوستش داری ، سخت نبود ؟

خب آدم باید واقعگرا باشد و باید یک چیزهایی را قبول کرد ؛ با این حال خیلی خوشحال هستم که در این استادیوم و درکنار ملوانی ها خداحافظی کنم . من در این استادیوم بزرگ شدم اما متاسفانه این ورزشگاه را خیلی وقت است که خرابش کردند . یکی از ویژگی هایی که ملوان داشت این بود که همه ی تیم ها از بازی در ورزشگاه انزلی می ترسیدند اما الان بخشی از جایگاه را خراب کردند و ما فقط در یک طرف تماشاگر داریم . من می گویم که تماشاگران شهری که برای فوتبال زحمت کشیده اند ، لیاقت شان یک ورزشگاه خوب است . خیلی شهرها فوتبال ندارند و استادیوم دارند که البته آن ها هم حق شان است که داشته باشند تا جوانان بتوانند فوتبال بازی کنند ؛ انزلی اما پتاسیل بالایی دارد . اینجا بندرِآزاد است ، گمرک و کشتیرانی دارد ولی متاسفانه برای ورزش هیچ هزینه یی نمی شود . اگر حتی دو ، سه درصد از سودی که می برند ، هزینه ی ورزش کنند ، ملوان می تواند به حیاتش ادامه بدهد . ملوان باید به جایگاه اصلی اش در فوتبال ایران برگردد ، این تیم ریشه دارد .

– راز دیگری که شاید در مدت زمان فوتبالت هست ، کار کردن با مربیان مطرح است و این که همه ی آن ها با سبک و تفکرات متفاوت شان به بازی و توانایی هایت اعتقاد داشتند .

گفتم که راز این قضیه این است که من فقط به فوتبال فکر می کردم و به حاشیه کاری نداشتم . دوست داشتم با قلبم بازی کنم تا تیم موفق شود .

– لیست مربیانی که با آن ها کار کردی هم پر از اسامی مطرح است . از بهمن صالح نیا و علی پروین تا آری هان و دنیزلی و قلعه نویی …

از این بابت آدم خوش شانسی بوده ام ، واقعاً و همان طور که می گویید با مربیان بزرگی کار کردم . شاید به همین خاطر است که خیلی خیلی علاقه دارم که مربی شوم .

– مربی گری را بلافاصله شروع کردی ؟

بله از دیروز این موضوع برای من شروع شد تا بتوانم کنار تیم باشم . دوست دارم هرچه در توان دارم برای تیم بگذارم تا در کنار هم بتوانیم ملوان را به لیگ برتر برگردانیم .

– کدام مربی ها بیشترین تاثیر را در زندگی فوتبالی ات داشته اند ؟

من از همه ی شان یاد گرفتم و از همه ی آن ها ممنون هستم که من را به عنوان شاگردشان قبول کردند . ولی چیزی که برای من مهم است این که آقای نصرت ایراندوست اولین مربی یی بود که من را به تیم بزرگسالان ملوان آورد . بعد از آن آقای احمدزاده به ما بازی داد و دوران بسیار خوبی با آقای بهمن صالح نیا داشتم که یکی از بهترین فصل های ملوان بود .

– توسط علی پروین به پرسپولیس آمدی اما در زمان دنیزلی انگار تبدیل به یک بازیکن چند پسته شدی ؟

بله علی آقا من را در پرسپولیس در خط هافبک بازی می داد . سال بعد از آن که  مصطفی دنیزلی آمد یکی از سال های بسیار خوب ما بود و من در آن سال در تمام پست ها بازی کردم . دنیزلی نسبت به این که بازیکنش را چه گونه بازی دهد ، روش خاص خودش را داشت .

– از بازیکنان همدوره ات بازیکن یا بازیکنانی بودند که در حد شما یا بازیکنانی مثل مازیار زارع باشند اما نتوانند به این حد از موفقیت برسند ؟

ما خیلی بازیکن داشتیم که استعدادهای بزرگی داشتند و به جایی نرسیدند . شاید مسیر زندگی شان را اشتباه انتخاب کردند اما برخی از آن ها می توانستند حتی از من و مازیار بهتر شوند .

– بهترین بازیکنی که کنارش بازی کردی و یا بهترین بازیکن ایرانی از نظرت چه کسی بوده است ؟

من به شخصه کریم باقری را خیلی دوست دارم و او یک جورهایی الگوی من هم بوده است . خیلی خوشحال هستم که در دوران فوتبالم توانستم کنار او هم بازی کنم . اما از بازیکنانی که کنارشان بازی کردم علی کریمی و مازیار زارع را دوست داشتم .

– اگر شرایطی پیش می آمد که می توانستی یک کار مهم برای فوتبال انجام بدهی ، چه کار می کردی ؟ مثلاً ورزشگاه انزلی را می ساختی یا … ؟

اگر گزینه های دیگری هم می توانستم داشته باشم ، ساخت ورزشگاه را به مسوولان می سپردم و خودم یک آکادمی فوتبال در بالاترین سطح می ساختم تا بتوانم استعدادهای این شهر را پرورش بدهم .

– در زمان حضورت  در استقلال ، در بازی برابر تیم نفت ، در ۵ پست مختلف بازی کردی . این بازی را یادت  هست ؟

بله یادم هست . امیرقلعه نویی کلاً مربی یی است که در طول بازی زیاد سیستم را عوض کرده و مدل های مختلفی را بازی می کند . در آن بازی هم امیرخان دنبال یک راه تاکتیکی بود و مجبور شد ۵ بار پست من را تغییر بدهد .

– پژمان نوری را علاوه بر توانایی های فنی به خاطر موهای فری و بلندش می شناسند . خیلی کم پیش آمد موهایت را کوتاه کنی و می گفتی حس خوبی به آن داری ؟

واقعاً همین طور بود . یک چند باری البته موهایم را کوتاه کردم اما خب موی بلند حس خوبی به من می داد ، ضمن این که وقتی در زمین بودم نسبت به بقیه مشخص می شدم . چند باری هم تصمیم گرفتم موهایم را کوتاه کنم اما کسانی که موی بلندم را دوست داشتند اجازه ی این کار را ندادند .

– و در آخر آیا موضوع خاصی هست که بخواهی راجع به آن صحبت کنی ؟

من فقط می خواهم بگویم اگر در این مدت دل کسی را به درد آورده یا کاری کردم که باعث ناراحتی شده ، از همه عذرخواهی می کنم . در زمین مسابقه ضربان قلب بالا است و امیدوارم اگر ناراحتی هست به بزرگواری خودشان ببخشند . امیدوارم وقتی مربی شدم بتوانم برای جوانان و تیم شهرم در ابتدا و اگر توانش را داشتم برای فوتبال کشورم مفید باشم .

 

"ورزش سه"

 

 

 

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه