رفتن به بالا
  • سه شنبه - 14 خرداد 1398 - 10:12
  • کد خبر : ۱۶۸۴۵
  • مشاهده :  286 بازدید
  • چاپ خبر : چرا ویلموتس بابت اتفاقات تلخ فوتبال ایران استعفا نمی‌کند ؟!

چرا ویلموتس بابت اتفاقات تلخ فوتبال ایران استعفا نمی‌کند ؟!

در اتفاقات تلخ فوتبال ایران ، فدراسیون سکوت می‌کند و هرکسی به‌دنبال انداختن تقصیرات به گردن دیگری است ، اما مثل همیشه هیچ‌کس نیست تا مسوولیت اشتباهاتش را به‌عهده بگیرد .

فوتبال ایران هر بار تلخ‌تر می‌شود . اتفاقات یکی پس از دیگری ، کام همه را تلخ می‌کند ، اما انگار به این تلخی‌ها عادت کرده‌ایم . انگار اگر روزی تلخی در این فوتبال نباشد ، مسابقه‌یی به پایان نمی‌رسد . انگار اگر مسوولی اشتباه نکند ، کارش را درست انجام نداده است . مسوولان فوتبال و ورزش ایران ، انگار عادت کرده‌اند که اشتباه کنند ، اما هیچ‌کدام اشتباه خود را به‌گردن نگیرند . انگار این جرات در مدیرانی که به صندلی خدمت تکیه زده‌اند ، وجود ندارد که اگر بابت اشتباهات خود استعفا نمی‌دهند ، حداقل همه ی آن ها و مدیران ارشد این فوتبال از مردم عذرخواهی کنند .

هرچند اتفاقات تلخ این روزهای فوتبال ، ریشه در اشتباهات گذشته و ریشه در حضور آدم‌های اشتباهی در این فوتبال دارد ، اما خیلی نمی‌خواهیم به گذشته برویم ، نه این که یافتن این ریشه و رسیدن به آن اهمیتی نداشته باشد ، چون همه به‌خوبی ریشه ی این تلخی‌ها را می‌شناسند و می‌دانند از کجاست ، بلکه آن‌قدر اتفاقات تلخ در همین فصل از رقابت‌های فوتبال وجود داشته که دیگر نیازی به پرداختن به اتفاقات گذشته نیست . یک سال اخیر هم نه ، همین چند ماه اخیر و در شروع سال ۹۸ پر بوده از اتفاقات تلخ فوتبال که شاید اگر مجموعه ی اتفاقات تلخ فوتبال دنیا را هم جمع کنیم ، بازهم کفه ی ترازو به‌سمت تلخی‌های فوتبال ایران پایین برود ، فوتبالی که پر است از تصمیمات اشتباه ، پر است از رفتارهای نادرست ، پر است از حضور آدم‌های اشتباهی در جایگاه‌های نادرست و پر است از مدیرانی که شاید فوتبال کم ترین اهمیت را برای آن ها دارد .

«همه جای دنیا» جالب است که این جمله شده جمله ی ثابت مسوولان فوتبال ایران که هر وقت اتفاق تلخی رخ می‌دهد ، می‌گویند همه جای دنیا این اتفاقات رخ می‌دهد . سعی می‌کنند اشتباهات خود را با این جمله بپوشانند و به‌جای پاسخگویی صحیح و پرداختن به علت‌های اصلی ماجرا ، واقعیت را طور دیگری جلوه بدهند ، درست مثل سعید فتاحی ، رییس کمیته ی مسابقات سازمان لیگ که حالا سیبل اشتباهات یک سیستم مدیریتی شده است . شاید این فرد یکی از همان نفرات اشتباهی باشد که در جایگاه اشتباه قرار گرفته ، اما باز هم حاضر نیست که اشتباهات خودش یا مدیران بالادستی‌اش را به‌زبان بیاورد و می‌گوید : «همه جای دنیا ، اتفاقاتی مشابه ی حوادث دیدار فینال جام حذفی ایران رخ می‌دهد» . حتی اگر فرض بگیریم همه‌جای دنیا اتفاقات مشابه ی دیدار فینال جام حذفی ، دیدار سپاهان ــ پرسپولیس در اصفهان و تهران ، اتفاقات شهرهای تبریز و اقصی نقاط کشور رقم می‌خورد ، آیا مدیران فوتبال ایران نباید مانند مدیران همه جای دنیا رفتار کنند ؟ آیا راه قبول اشتباهات‌شان ، استعفا دادن و رفتن از این فوتبال نیست که گویی به‌گروگان گرفته شده است ؟

«همه جای دنیا» فوتبال است و تصمیمات درست . همه جای دنیا حق پخش تلویزیونی به‌درستی پرداخت می‌شود و همه جای دنیا تبلیغات محیطی و اسپانسرها ، به‌درستی انتخاب و حق باشگاه‌ها را به‌درستی پرداخت می‌کنند . همه جای دنیا ، سهم هرکسی از درآمدهای فوتبال و سهم هرکسی از اشتباهات آن مشخص است . همه جای دنیا ، قوانین ، مقررات و آیین‌نامه‌ها موبه‌مو اجرا می‌شود و کمیته ی انضباطی و کمیته ی اخلاق در همه جای دنیا ، با همه یکسان برخورد کرده و از آیین‌نامه ی خود با مصلحت عبور نمی‌کنند . همه جای دنیا ، اگر کسی اشتباهی می‌کند و اگر مقصر اتفاقات تلخ باشد ، با استعفایی فوتبال را فراموش می‌کند ، اما انگار این جا حق پخش تلویزیونی ، تبلیغات و اسپانسرها ، برنامه ی مسابقات و آیین‌نامه‌ها ، آرای کمیته ی انضباطی و اخلاق ، گروگان یک سیستم مدیریتی اشتباه قرار گرفته است ، سیستم مدیریتی که سال‌هاست قادر به دریافت حقوق باشگاه‌ها از تبلیغات محیطی نیست و انگار این موضوع برای مدیرانی که در نحوه ی عقد قرارداد تا اجرای آن دچار اشتباه شده‌اند ، کم ترین اهمیت را دارد و کک کسی هم نمی‌گزد . هنوز مشخص نشده که درآمدهای ۲۰میلیون دلاری فوتبال ایران از صعود به دو جام جهانی در کجا هزینه و صرف چه مسایلی شده است .

«همه جای دنیا» با کوچک‌ترین اشتباهی ، رییس فدراسیونی با قبول مسوولیت ، استعفا می‌دهد و اشتباهاتش را می‌پذیرد ، درست مثل راینهارد گریندل ، رییس پیشین فدراسیون فوتبال آلمان و عضو کمیته ی اجرایی یوفا که پس از فاش شدن دریافت هدیه (ساعت) شش‌هزار و ۷۰۰ دلاری از معاون یوفا و رییس افتخاری فوتبال اوکراین ، همین دو ماه پیش از هر دو سمت خود استعفا کرد . گریندل حتی خود را بابت دریافت این هدیه که باعث استعفایش شد ، سرزنش کرد ، اما انگار ایران مانند همه جای دنیا نیست . مشخص نیست درآمدهای فدراسیون فوتبال از جام جهانی چه شده و کجا هزینه شده است و مدیران فدراسیون راست راست می‌چرخند و به کار خود ادامه می‌دهند . در تبریز ، برخی با ایجاد فضای مسموم اقدام به کتک زدن هواداران منتسب به تیم میهمان می‌کنند و با نیروهای انتظامی درگیر می‌شوند ، اما کمیته ی اخلاق فدراسیون فوتبال به‌جای برخورد ، بیانیه صادر کرده و از آن ها تقدیر می‌کند . در تهران میان هواداران منتسب به پرسپولیس و سپاهان درگیری ایجاد می‌شود ، بازیکن سپاهان به پرسپولیسی‌ها هشدار می‌دهد که به اصفهان نروند که خون به‌پا می‌شود ، اما به‌جای پیشگیری اجازه داده می‌شود که به حاشیه‌ها دامن زده شود تا چشمان برخی هواداران کور شود و اتفاقات تلخ دیگری رخ بدهد .

«همه جای دنیا» همه چیز سر جای خودش است ، اما انگار در فوتبال ما این‌طور نیست . در پایان یک فصل تلخ ، فینال جام حذفی زشت‌ترین شب فوتبال ایران را رقم می‌زند و مسوولان رقم خوردن این اتفاقات تلخ ، به‌جای عذرخواهی و استعفا سعی دارند مشکلات و تقصیرات را به گردن دیگری بیندازند و خودشان را تبرئه کنند . در فوتبال ایران که انگار کسی حاضر نیست حتی با از دست رفتن سلامتی هواداران که اصلی‌ترین بهانه ی برگزاری مسابقات فوتبال هستند ، عذرخواهی کند ، استعفا دهد و حتی محاکمه شود ، فقط منتظر یک اتفاق هستیم ، منتظر استعفای مارک ویلموتس ، سرمربی جدید تیم ملی ، مربی بلژیکی که پس از حضورش در ایران شاهد دو دیدار با تلخ‌ترین اتفاقات بوده و تعجب می‌کنیم که او چه گونه تا اینجا تاب آورده تا در این سیستم مدیریتی ، به کار خود ادامه دهد . وقتی هیچ‌کدام از این مدیران حاضر به قبول اشتباهات خود نیستند ، برای‌مان جای سوال است که چرا ویلموتس بابت اتفاقات تلخ فوتبال ایران استعفا نمی‌دهد !

 

 

"نوشته از علیرضا محرمی - خبرگزاری تسنیم"

 

 

 

 

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه