رفتن به بالا
  • دوشنبه - 18 فروردین 1399 - 19:57
  • کد خبر : ۱۸۸۴۸
  • مشاهده :  124 بازدید
  • چاپ خبر : یادِ کاپیتانِ خوش اخلاقِ فوتبالِ ایران در دورانِ کرونا زنده ماند

یادِ کاپیتانِ خوش اخلاقِ فوتبالِ ایران در دورانِ کرونا زنده ماند

هجدهم فروردین سالمرگِ سیروس قایقران کاپیتانِ اسبقِ تیمِ ملیِ فوتبالِ ایران و باشگاه ملوان است .

امروز (دوشنبه – ۱۸ فروردین) مصادف است با سالمرگ سیروس قایقران ، کاپیتان اسبق تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه ملوان بندرانزلی که به دلیل تصادف در جاده ی رشت به تهران جان خود را از دست داد .

 

« روزگاران گذشته اند و این اقلیم همچنان در نسیان و بی خردی غرق می‌شود . روزگاری قلمی به دلی گره خورد و جوهرش خون دل شده و چنین می‌نگارد :

“قایقی خواهم ساخت
دورخواهم شد ز دیاری
که مردمانش یاد‌ها را نگهبان نیستند”

یادمان می‌رود و چنین است که به تسلی دیگران دست به تمنای واژه “یادش مانا” می‌شویم تا بلکه ملت با حافظه ی تاریخی صفر دمی ز تکرار خواب آلودگی برون آیند .

امروز یادآور مردی است که نخستین افتخار پس از انقلاب را برای ما محقق کرد .

روزگاری که سرنوشت این دیار به مسیر دگری در تاریخ افتاد ، فوتبال ما هم به دست دگران افتاد . همه سوی شعار بود و … چنین بود که فوتبال ما برای المپیک ١٩٨٠ انتخاب شد ، اما نرفت تا حسرت المپیک ما چند دهه شود . طرح ٢٧ ساله‌ها را ثبت کردند تا ناصر حجازی‌ها را محروم از پوشیدن تیم ملی کنند و ماحصل سومدیریت‌ها شکست بود و ناکامی و درد سرخوردگی و افزونی شعار بی اندکی درنگ در شعور … اتفاقاتی که هنوز هم بعد از چند دهه با توهین به گذشتگان نظیر خسروانی و عبده و بهزادی رخ می‌دهد .

بازی‌های آسیایی پکن ۱۹۹۰بود . جوانانی که دهداریِ بزرگ آن‌ها را پس از استعفای ١۴ نفره ی بازی‌های آسیایی ١٩٨۶ یافت به بلوغ فکری و خود باوری رسیده و از اقبال چشم تیله‌یی فوتبال ما ، علی پروین ، به دست او افتاده بودند . بازی نیمه نهایی با غول بزرگ فوتبال آسیا کره جنوبی بود . ما باورمان را برای قهرمانی از دست داده بودیم ، زیرا آخرین موفقیت ما مربوط به سال ١٩٧۶و قهرمانی در جام ملت‌های آسیای تهران بود ، اما شوت پسر خوب گیلان زمین ما را به فینال و سپس به قهرمانی رساند .

سیروس قایقران یکی از بهترین‌های فوتبال ما بود که با آن گل جاودانه شد . دو دهه از مرگ ناگهانی او و فرزند دلبندش می‌گذرد و امروز بار دگر همه ی آن‌هایی که از کاپیتان بزرگ تیم ملی و ملوان خاطره‌یی دارند به یادش هستند . قایقرانی که در زمان زندگی مصداق قایقرانی بود که قایقی را برداشت و دل به دریای تنهایی زد تا از یاد برد مردمانی را که یاد را نگهبان نیستند و وای بر ما که امروز این گونه دست‌های فوتبال مان خالی از معرفت و وفاداری و عشق و بی گمان قهرمان واقعی و پُرشده از پوشالی‌ها و جعلی‌های هیچ .

در بندر زیبای انزلی ، همه جا هنوز هم یادی است ز مردی که باور قهرمانی و موفقیت دوباره را به همه ی ما داد .

قایقران فرزند ملوانی بود که به نیروی باور به فرزندانش در فوتبال ایران آقایی می‌کرد ، افسوس که اسیر نااهلی فوتبال فارسی شد .

روحت شاد شماره ٩ دوست داشتنی فوتبال ایران زمین»

 

"یادداشت به قلم تورج عاطف ؛ خبرگزاری باشگاه خبرنگاران جوان"

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه